Przejdź do głównej zawartości

obowiązki

Słoneczko świeci za oknem, a ja zamiast się opalać ślęczę przed komputerem i robię ostatnie poprawki w pracy. Mam nadzieję, że dziś uda mi się na dobre to skończyć, by jutro "przysiąść do terapii". Na szczęście wczoraj udało mi się naprawdę dużo zrobić, więc myślę, że dziś dopieszczę już tylko teorię i będzie z głowy. Mimo tego, że mam ostatnio cholernie dużo pracy, a wieczorem dosłownie padam na łóżko i nie mogę się ruszyć, to humor mi dopisuje. Wczoraj chciałyśmy z M. zmęczyć trochę Kasię i Grzesia, i zabrałyśmy ich na boisko, a potem plac zabaw, ale to my chyba wróciłyśmy bardziej zmęczone. Wieczorem jeszcze przebiegłyśmy z dziewczynami ładny kawałek, więc jak tylko przyłożyłam głowę do poduszki, to od razu zasnęłam. Swoją drogą, dużo lepiej biega się w grupie, no może pomijając te dni, kiedy chcemy coś głęboko i intensywnie przemyśleć. Ale te sensowniejsze pisanie i głębsze myślenie zostawię na później, teraz odpalam worda i do roboty. Nie zatrzymujemy się, idziemy do przodu! Powodzenia!

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

dysfunkcja systemu motywacji

To niesamowite, że zawsze kiedy mamy wrażenie, że nareszcie wszystko idzie tak jak należny, że jesteśmy szczęśliwi i nic złego wydarzyć się już po prostu nie może, właśnie wtedy jeden cholerny klocek naszej układanki wypada, a wraz z nim całą naszą wieżę diabli biorą. Na szczęście w drugą stronę też to działa (wiem z autopsji), wtedy kiedy sięgamy dna, a w głowie mamy pełno pytań typu dlaczego?,  oraz świadomość najgorszego, właśnie w tym momencie dzieje się coś niezwykłego, coś co nas uskrzydla i daje takiego energetycznego kopa, że jesteśmy w stanie góry przenosić. Podobnie jest w relacjach damsko- męskich. Z chwilą, kiedy mamy wrażenie, że już wszystko jest skreślone, że to wszystko nie ma sensu, że nie pozostało nic innego, tylko odwrócić się na pięcie i odejść, właśnie wtedy ta druga osoba łapie Cię za rękę i na to nie pozwala. Wtedy Ty szepczesz w jego usta "nie lubię się z Tobą kłócić", a On śmiejąc się (nie wiadomo czy z siebie, Ciebie, czy całej sytuacji) całuje Cię…

gołąb pocztowy, czyli kolejne złe wieści

Kolejne niezadowalające wiadomości, przyprawiające o niesamowity ból głowy, otwierają drzwi nieznanym siłom i w ten sposób niszczą całą harmonię Nic nie wskazywało na to, że po raz wtórny będę musiała wybrać się na eskapadę do Płocka, w dodatku dość nieprzyjemną. Sama nie wiem co się tak naprawdę dzieję, dlatego też bez wątpienia należy to sprawdzić. Zostałam skierowana do szpitala na tak zwaną "kontrolę", miejmy nadzieję, że wszystko dobrze się skończy. Jak tylko to ogarnę w jakiś nieznany mi jeszcze sposób, to zabieram się do ciężkiej pracy. Koniecznie muszę uporządkować swoje notatki a także zrealizować ostatnie sesyjne plany. Mam mnóstwo spraw do załatwienia, także zaległych. Potrzeba mi więc mnóstwo siły i dobrej energii, także kubek pysznej herbaty i uciekam odpoczywać. Dobranoc Kochani



Fotograf: Milena Maja Wojtkowska

#KrólowaWłasnejBajkiNieMarzyTylkoDziała!

Jak Kochani, czujecie wiosnę? Ja tak!! I nie mówię tu o pogodzie, bo choć u mnie dziś za oknem raz słońce, raz deszcz, to na przykład koleżanka snapuje w zimowej atmosferze...😜 raczej mam na myśli tę wiosnę w sercu, do której nie są potrzebne sprzyjające warunki, atmosferyczne, czy też jakiekolwiek inne. Choć skłamałabym mówiąc, że pogoda w ogóle nie ma na mnie wpływu, wręcz przeciwnie. Ma i to znaczący, ale tylko wtedy, kiedy mogę uznać ją za pozytyw dnia dzisiejszego. Potrafię cieszyć się słońcem, letnim deszczem i tęczą. Ostatnio nawet kolega mi powiedział, że chciałby, żeby słońce działało na niego równie mocno, co na mnie. A to przecież od nas zależy, z czego się cieszymy i jakim czynnikom pozwalamy na siebie wpływać. To od nas samych zależy od czego uzależniamy swoje szczęście. Wystarczy, że skończysz z narzekaniem, jęczeniem i czarnowidztwem, a życie będzie o wiele przyjemniejsze. Niech każdy robi to, co lubi, a wszyscy będziemy szczęśliwi. I niech zacznie robić tego więcej. O…

bońkowo

Cześć gwiazdeczki! Czy Wam też Wakacje tak szybko uciekają? Ja nie zdążę obejrzeć się za siebie a tu już kolejny tydzień się rozpoczyna. Jak tak dalej pójdzie to obudzę się pewnego dnia z myślą o jakimś wyjeździe a tu okaże się, że jest wrzesień albo co gorsza październik. Póki co jednak cieszę się wolnymi popołudniami i weekendami i wykorzystuje je jak najbardziej efektywnie (dlatego też mam mało czasu na pisanie bloga). Mianowicie, niedzielne popołudnie spędziłyśmy z siostrą w Bońkowie ( I ♥ it!),  nie zabrakło oczywiście charakterystycznego dla naszych osób, czasu i miejsca spaceru, spotkania z Kasią (tym razem bez Darii niestety) i naszych niecnych planów, po drodze zahaczyłyśmy też o Mdzewko. Wczoraj, po pracy postawiłyśmy z mami&sisi na małą dawkę aktywności i wybrałyśmy się rowerami do cioci E. Natomiast dzisiejszy dzień spędziłam z P., M. i K. nad wodą. Na chwilę obecną tegoroczne wakacje( których jak na razie to tak naprawdę nie mam) mnie satysfakcjonują i napawają czymś…

miętowo-lazurowo

Miał być spacer a skończyło się na wycieczce rowerowej. Niezależnie od tego jaką formę aktywności na świeżym powietrzu wybiorę lubię się tak na chwilę oderwać od wszystkiego, zregenerować i wrócić do działania z trzykrotnie większą siłą. A dzisiaj zajmę się segregacją ciuchów, tj. sprzątaniem w szafach i układaniem wszystkiego, co znajduje się nie na swoim miejscu, no i jak już wcześniej zapowiadałam powystawiam coś na sprzedaż. Trzeba w końcu zrobić miejsce na nowości. Jednak dziś jest jeden z tych dni, kiedy zupełnie nic mi się nie chce, więc będę potrzebowała mocnego, energetycznego kopa, żeby zrealizować swoje zamierzenia.
Have a nice day!











Jak Wam się podobają? Jedna z nich (no dobra, góra dwie) będą wkrótce moje!

przyjaciółki

Nasze piękne, gorące, ochoczo zachęcające do opalania i bez wątpienia motywujące słońce gdzieś zniknęło, a w zamian  szaro- bury ekran za oknem i ogromny ból głowy, zatok i nosa, który przejawia się u mnie z każdą zmianą pogody. Niestety skutki uboczne operacji przegrody. Pomimo ogólnego fatalnego wręcz stanu wewnętrznego i zewnętrznego nie rezygnuję z uśmiechu i w pełni cieszę się życiem, przynajmniej próbuję. Cieszę się na spotkanie z moimi cudownymi przyjaciółkami Darią i Kasią, któregoż to datę zapisałam w kalendarzu tłustą, różową czcionką. Chyba od zawsze scenariusze związane z Nimi, życie pisało różową czcionką. Oby tak zostało. Dzisiejszy dzień, w większości spędzony przy stole z racji Pierwszej Komunii chrześniaka mojego Daddy`ego powoli dobiega końca. Jeszcze 15 minut na facebook`u, pół godziny delektowania się mieszanką zapachów olejku do kąpieli, szamponu i orzeźwiającego balsamu do ciała i "powitam nowy dzień" witając się z moim wygodnym łóżkiem. Z Wami natomias…

niech ten dzień się już skończy

Bywają w naszym życiu takie dni, kiedy nic nam nie wychodzi, mimo największych starań wszystko idzie nie tak. Obudziła mnie przerażająca szarość za oknem, a potem już było tylko gorzej. I nawet nowe szpilki nie pomogły. Chcę już przerwać te pasmo negatywnych przeżyć, iść do przodu nie wracając już więcej do minionych wydarzeń. Niestety tak to w życiu bywa, czasem z górki, czasem pod górkę. Całe szczęście, że potrafię wyciągać wnioski zanim zamknę drzwi. Mam nadzieję, że jutro obudzę się w dużo lepszym nastroju. I, że konieczność zrobienia kilkunastu rzeczy na raz postawi mnie na nogi. Życzę Wam spokojnej nocy!

A oto kolejna moja nowa błyskotka: