królewscy

Rozsiadam się wygodnie, przeglądam menu, a przyjaciółki mi opowiadają takie głupoty, że słucham ich z przyjemnością, i myślę jak to jest cudownie rozmawiać z normalnymi ludźmi. Z normalnymi, czyli takimi, którzy nie czepiają się o wszystko, którzy nie zadają zbędnych pytań, którzy nie włażą bez pytania z buciorami w Twoje własne, osobiste, nie do końca poukładane życie. Jestem podekscytowana, tym, że w ostatnim czasie tak dużo się wydarzyło, i choć do końca jeszcze nie zdążyłam tych "danych" przetworzyć w swojej głowie, to mimo wszystko cieszę się, choć nie jestem pewna, czy tak naprawdę mam z czego. Ale może na przykład z powrotu "dawnego ja", może z faktu, że już nie jestem i nigdy nie będę taka jak do tej pory, może dlatego, że wreszcie wiem czego chcę. Że wiem, w którą stronę mam iść, którą drogę wybrać. I chyba wreszcie z tego, że jestem niepoprawną hedonistką, choć we wszystkim potrafię zachować zdrowy rozsądek i staram się nie popadać w skrajności. A mianowicie do skrajnego hedonizmu mi raczej daleko, choćby dlatego, że nie jestem taką egoistką, by zepsuć zamek z piasku, który zbudował ktoś inny. Ja po prostu poczekam na fale morskie, które zmyją go z powierzchni a tym samym zrobią miejsce dla mnie. Wtedy ja wybuduję swój zamek, swoje królestwo. A tak à propos Królewskich, to jak zapewne już wszyscy wiecie zremisowali z Borussią Dortmund. Kto oglądał?